Jaargang 1, nummer 5,
Datum: 20 april 2011

Onlangs is de lente begonnen.
Veel mensen hebben er naar uit gezien en de afgelopen tijd hebben we er al vaak van kunnen genieten. De lente begint, in overdrachtelijke zin, niet voor het basisonderwijs. Daar lijkt het meer op de herfst. De ene na de andere bezuiniging treft de bekostiging van de scholen. Dat gaat heel sluipend.

Dat er op het Passend Onderwijs wordt gekort heeft de pers gehaald. Gelukkig is op 13 april bekend gemaakt dat de ingangsdatum 1 jaar wordt uitgesteld en dat bezuinigingen gefaseerd tot 2017 in kleinere stappen worden doorgevoerd. Maar de bezuinigingen blijven wel staan.

Allerlei andere bezuinigingen komen niet in het openbaar.

Ik noem u er enkele:
* Al jaren lang is de vergoeding voor de materiële instandhouding niet opgewaardeerd. Een gemiddelde school van 220 kinderen komt daar jaarlijks zo’n 23.000 op te kort. Voor onze school met ongeveer 180 leerlingen betekent dit een tekort van ongeveer € 18.000,-.

* De bekostiging van het bovenschools management (stichting Quo Vadis in ons geval) is verdwenen. Die lasten worden bij de scholen afgeroomd. Daar zullen dus minder mensen verantwoordelijk zijn voor meer leerlingen.

* Verder komen we jaarlijks te kort op de bekostiging van de ouderenregeling (bapo) en voor het betalen van ouderschapsverlof. Het in stand houden van de functiemix, waardoor leerkrachten promotie kunnen maken, kost de stichting jaarlijks ruim € 100.000,--. Dit kan alleen “betaald” worden, door het af laten vloeien van 2 medewerkers. De besturen en de scholen krijgen daardoor hun begroting niet meer sluitend. Daarom moet het mes er stevig in.

* Voor De Vlieger betekent het dat we een halve arbeidsplaats moeten bezuinigen op hetzelfde aantal leerlingen. Gelukkig hoeven we dit het komende schooljaar nog niet uit te voeren: we mogen het tekort aanvullen vanuit de personele reserves, die in de loop van de jaren beetje bij beetje is opgebouwd. Vanaf schooljaar 2012 – 2013 zullen ook wij de broekriem aan moeten halen zoals het er nu uitziet.

Dat er op allerlei gebieden door de overheid bezuinigd wordt om de overheidsbegroting op orde te krijgen, dat wisten we. De consequenties daarvan worden ook voor de scholen steeds nijpender. We moeten meer doen met minder. Dat betekent een lastenverzwaring voor de leerkrachten. Ik vergelijk het wel eens met een elastiekje:je kan het steeds verder uitrekken, maar eens is de rek eruit en houdt het niets meer bij elkaar. Of een ballon: je kunt er steeds meer lucht in blazen, maar dat houdt een keer op …

De kwaliteit van het onderwijs aan onze kinderen is in het geding. Om deze redenen is in de nieuwsbrief ook een oproep aan u gedaan om een petitie tegen de bezuinigingen te ondertekenen. Ik wens u een fijn voorjaar.

Margriet van Duren,
directeur